Emma Stone – najlepsze filmy z udziałem aktorki

Emma Stone przeszła drogę od wyrazistych ról komediowych do kreacji nagradzanych Oscarami. Jej najlepsze filmy pokazują, że potrafi łączyć humor, emocjonalną kruchość i bezkompromisową energię – zarówno w kinie popularnym, jak i autorskim.

Od komedii do ról oscarowych

Początki kariery Emmy Stone kojarzą się z komediami. W „Supersamcu”, „Zombieland” i „Łatwej dziewczynie” aktorka wykorzystała charakterystyczny głos, inteligentną ironię i lekko szorstką charyzmę. Nie została jednak zamknięta w jednym gatunku. Z czasem zaczęła wybierać role wymagające większej intensywności emocjonalnej oraz fizycznej transformacji.

Najważniejsze punkty tej drogi to „Birdman”, „La La Land”, „Faworyta” i „Biedne istoty”. Każdy z tych filmów stawia Stone przed innym zadaniem: od grania postaci uzależnionej i pełnej gniewu, przez śpiew i taniec, aż po kreacje balansujące między groteską, erotyzmem i dramatem.

Najważniejsze filmy Emmy Stone

To właśnie te produkcje najlepiej pokazują rozwój aktorki oraz różne sposoby, w jakie buduje swoje bohaterki.

„Łatwa dziewczyna” (2010)

Rola Olive Penderghast była dla Stone przełomem. Bohaterka zostaje niesłusznie uznana za szkolną skandalistkę, a następnie zaczyna świadomie wykorzystywać tę plotkę. Film Willa Glucka czerpie ze „Szkarłatnej litery”, ale zamiast moralizowania oferuje szybki dialog, komediową energię i trafną obserwację szkolnych hierarchii.

Stone nadaje Olive pewność siebie, lecz nie ukrywa jej zakłopotania i samotności. Dzięki temu postać nie jest tylko dowcipną komentatorką wydarzeń. To jedna z tych ról, w których aktorka po raz pierwszy w pełni łączy komediowy timing z emocjonalną wiarygodnością.

„Birdman” (2014)

W filmie Alejandro Gonzáleza Iñárritu Stone zagrała Sam, córkę i asystentkę podupadłego aktora przygotowującego broadwayowski spektakl. To rola znacznie bardziej nerwowa i mroczna niż jej wcześniejsze występy. Sam próbuje zerwać z uzależnieniem, a jednocześnie zmaga się z rozczarowaniem ojcem.

Najmocniejszym momentem pozostaje jej gwałtowny monolog o próżności i potrzebie bycia podziwianym. Stone nie łagodzi gniewu bohaterki, ale pokazuje też jego źródło. Za tę kreację otrzymała pierwszą nominację do Oscara.

„Faworyta” (2018)

Yorgos Lanthimos obsadził ją jako Abigail, ubogą krewną, która pojawia się na dworze królowej Anny. Bohaterka rywalizuje o wpływy z lady Sarah, graną przez Rachel Weisz, oraz o uwagę samej monarchini, w którą wciela się Olivia Colman.

Stone gra Abigail jako osobę jednocześnie uroczą, kalkulującą i niepokojącą. Jej uśmiech może oznaczać wdzięczność, flirt albo zapowiedź manipulacji. Aktorka świetnie odnajduje się w czarnej komedii Lanthimosa, gdzie emocje są prawdziwe, lecz zachowania postaci pozostają przesadzone i groteskowe. Nominację do Oscara otrzymały wszystkie trzy główne aktorki, a statuetkę zdobyła Olivia Colman.

„La La Land” (2016)

Mia, początkująca aktorka z Los Angeles, należy do najbardziej rozpoznawalnych ról Stone. Musical Damiena Chazelle’a wymagał od niej nie tylko gry dramatycznej, lecz także śpiewu, tańca i przekonującego pokazania kolejnych rozczarowań związanych z przesłuchaniami.

Stone nie przedstawia Mii jako nieskazitelnej marzycielki. Jej bohaterka bywa zmęczona, rozgoryczona i przestraszona, ale nadal próbuje wrócić do gry. Relacja z muzykiem granym przez Ryana Goslinga nadaje filmowi romantyczną energię, choć najważniejsze pozostają pytania o cenę ambicji i kompromisy, na które trzeba się zgodzić, by osiągnąć cel.

Za rolę w „La La Land” Emma Stone otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Była to jej pierwsza statuetka.

„Biedne istoty” (2023)

W filmie Lanthimosa Stone wciela się w Bellę Baxter, kobietę przywróconą do życia przez ekscentrycznego naukowca. Bohaterka wyrusza w podróż po świecie i stopniowo rozwija własny język, świadomość oraz stosunek do ciała i wolności.

Aktorka pokazuje ten proces przez zmianę ruchu, sposobu mówienia i ekspresji. Bella początkowo reaguje na rzeczywistość jak dziecko, ale z czasem staje się samodzielną, ciekawą świata osobą. Rola wymagała od Stone odwagi, fizycznej swobody i umiejętności utrzymania równowagi między groteską a dramatem.

„Biedne istoty” zdobyły wcześniej Złotego Lwa w Wenecji, a Emma Stone otrzymała za tę kreację drugiego Oscara.

Emma Stone w komedii, kinie popularnym i filmach gatunkowych

Jej dorobek nie kończy się na rolach nagradzanych przez akademię. Stone potrafi nadać wyrazistość także produkcjom nastawionym przede wszystkim na rozrywkę. W każdym z tych filmów korzysta z innych środków:

• „Zombieland” – jako Wichita łączy cynizm, spryt i komediową bezpośredniość w parodii kina o zombie.
• „Kocha, lubi, szanuje” – pokazuje lżejszą, romantyczną stronę swojego aktorstwa, partnerując Ryanowi Goslingowi.
• „Niesamowity Spider-Man” i „Niesamowity Spider-Man 2” – jako Gwen Stacy wnosi do historii superbohaterskiej inteligencję, temperament i emocjonalną stawkę. Filmy powstały na podstawie komiksów Marvela, ale nie należą do Marvel Cinematic Universe.
• „Cruella” – gra Estellę, przyszłą Cruellę De Mon, budując postać poprzez kostium, stylizowany ruch i stopniową przemianę ambitnej projektantki w bezwzględną ikonę.
• „Służące” – jako Eugenia „Skeeter” Phelan występuje w dramacie obyczajowym o rasizmie i społecznych podziałach amerykańskiego Południa.

Warto pamiętać także o „Gangster Squad. Pogromcach mafii”, „Nieracjonalnym mężczyźnie” i „Magii w blasku księżyca”. Nie wszystkie te filmy są równie istotne artystycznie, ale pomagają zobaczyć zakres ról wybieranych przez aktorkę.

Współpraca z Yorgosem Lanthimosem i Ryanem Goslingiem

Relacja Emmy Stone z Yorgosem Lanthimosem należy do najciekawszych współprac we współczesnym kinie. Po „Faworycie” aktorka wystąpiła w „Biednych istotach”, a następnie w „Rodzajach życzliwości”, gdzie zagrała kilka różnych postaci. Ich wspólne projekty pozwalają Stone korzystać z przesadnej ekspresji, czarnego humoru i ról celowo wymykających się psychologicznej oczywistości.

Inny charakter ma jej ekranowe partnerstwo z Ryanem Goslingiem. Oboje wystąpili razem w „Kocha, lubi, szanuje”, „Gangster Squad. Pogromcach mafii” oraz „La La Land”. Najpełniej ich chemia działa w musicalu Chazelle’a, gdzie lekkość dialogów sąsiaduje z przekonującym pokazaniem rozstania dwojga ludzi, którzy wspierają swoje ambicje, ale niekoniecznie mogą realizować je wspólnie.

Osobnym etapem kariery pozostaje „Bugonia”, kolejny projekt Lanthimosa. Stone gra w nim dyrektorkę firmy farmaceutycznej porwaną przez osoby przekonane, że jest kosmitką. Film wymaga od niej fizycznej transformacji i wejścia w jeszcze bardziej absurdalną konwencję.

Od którego filmu Emmy Stone zacząć?

Najlepszym wyborem na początek będzie „La La Land”, jeśli chcesz zobaczyć połączenie jej komediowej swobody, talentu muzycznego i dramatycznej wrażliwości. „Biedne istoty” pokazują natomiast najbardziej ryzykowną i wymagającą kreację aktorki, a „Łatwa dziewczyna” przypomina, skąd wzięła się jej ekranowa charyzma. Z kolei „Faworyta” i „Birdman” najlepiej dowodzą, że Stone potrafi podporządkować własną osobowość bardzo różnym stylom reżyserskim.

Emma Stone pozostaje w twórczym szczycie formy, bo nie powtarza jednego sprawdzonego wcielenia. Jej najciekawsze role łączy gotowość do ryzyka – zarówno w komedii, jak i w filmach, które wystawiają aktorkę na próbę fizyczną oraz emocjonalną.