Po Niezłych ziółkach, małej, sprytnie pomyślanej i pięknie zilustrowanej karciance, która zachwyciła nie tylko moją siedmioletnią córkę, czternastoletnią kuzynkę, ale i mamę, z dużymi nadziejami sięgnęłam po kolejny „roślinny” tytuł Granny dla nieco starszych graczy. Winnica najpierw zaskoczyła mnie nieproporcjonalnie dużym w stosunku do zawartości pudełkiem, a następnie zadała niezłego klina – jak się w to w ogóle gra? Rysować fragmenty ścieżek na kartce papieru, tak żeby tworzyć sieci dróg – to brzmiało zdecydowanie zbyt łatwo. Jednak opanować zasady to jedno, a zacząć osiągać wysokie wyniki – to dwie zupełnie różne kwestie.

Winnica Granna

OPIS I CEL GRY

Nadszedł czas zbiorów i trzeba dobrze zorganizować pracę w winnicy, żeby zerwać jak najwięcej winogron. Celem graczy jest wytyczenie ścieżek w winnicy, które połączą poszczególne farmy i zamki z krzewami winorośli. Należy jednak pamiętać, że każda kolejno odwiedzana farma musi się łączyć z większą liczbą winogron niż poprzednia (np. A < D < C < B < E). Jeśli któraś farma nie spełni tego warunku, gracz otrzyma za nią zero punktów, a pod koniec gry dodatkowo zostanie ukarany pięcioma punktami ujemnymi. Zwycięzcą zostanie ta osoba, która po pięciu rundach (po uwzględnieniu premii za zamki i odjęciu ewentualnych kar) będzie miała najwięcej punktów.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA

notes z 150 arkuszami przedstawiającymi plan winnicy 
6 kart z farmami (od A do F)
42 karty ścieżek 
karta do gry jednoosobowej (tabela jakości win)
instrukcja

Winnica Granna

Na planie winnicy są zaznaczone farmy (od A do F) oraz zamki (różowy w lewym dolnym narożniku i zielony w prawym górnym). Na części pól znajdują się winogrona: od jednej do czterech kiści owoców. Gracze wytyczają ścieżki pomiędzy farmami i zamkami a winogronami, rysując je na arkuszach ołówkiem, na podstawie kart, które kolejno pojawiają się na stole.

Sześć rodzajów ścieżek oznaczono cyframi od 1 do 6. Dla wygody graczy schematyczny wygląd poszczególnych dróg znajduje się na dole arkusza z planem winnicy. Talia ścieżek liczy 42 karty (20 szarych i 22 żółte). 

Winnica Granna

Sześć kart z farmami oznaczono kolejnymi literami alfabetu (od A do F). 

PRZEBIEG GRY

Gra toczy się przez pięć rund. Każda runda wygląda tak samo: najpierw odkrywa się kartę farmy, która punktuje w danej rundzie, a następnie wykłada na stół kolejne karty ścieżek, na podstawie których gracze jednocześnie rysują na swoich arkuszach winnic wylosowane fragmenty drogi. Ścieżkę można narysować w dowolnej pustej (niezajętej przez drogę) kratce. W chwili kiedy na stole pojawi się czwarta żółta karta ścieżki, runda się kończy, a gracze zliczają winogrona, które udało im się połączyć z odpowiednią farmą. 

Na początku każdej rundy gracze notują literę z karty farmy na arkuszu z planem winnicy.
Gracze rysują fragmenty drogi w dowolnych pustych kratkach.
Gdyby runda zakończyła się w tym momencie, gracz dostałby 5 punktów za farmę C. Gdyby udało mu się połączyć dwa fragmenty drogi ścieżką wiodącą przez farmę F, liczba uzyskanych punktów zwiększyłaby się do 9.
Oprócz punktów za farmy można zdobyć dodatkowe punkty za zamki, jeśli są połączone z winogronami w odpowiednich kolorach. Zielony zamek (prawy górny róg) łączy się z 4 zielonymi winogronami i gracz otrzymuje w bonusie 4 punkty, natomiast różowy zamek nie łączy się z żadnym różowym winogronem, dlatego gracz nie otrzymuje za niego punktów. Każda farma, za którą gracz zdobył 0 punktów, pod koniec gry przynosi 5 punktów ujemnych.

WRAŻENIA

Musiałam się przespać z instrukcją do Winnicy, żeby zdać sobie sprawę, że zasady gry są naprawdę tak proste, jak się wydają. Mimo to pierwsze rozgrywki wcale nie przebiegły gładko, bo co chwila tak niefortunnie dorysowywałam fragmenty ścieżek, że szybko blokowałam sobie możliwość wydłużenia drogi i zebrania większej liczby winogron. Zaliczyłam sporo wpadek, ale z każdą kolejną grą czuję Winnicę coraz lepiej i w miarę możliwości tak planuję sieci dróg, żeby można je było łatwo rozbudowywać z dwóch stron. Podoba mi się w Winnicy podwójny element losowości, dzięki któremu każda rozgrywka jest inna. Podwójny z tego powodu, że nigdy nie wiadomo, jaki kolejny fragment ścieżki przyniesie nowa karta (jeden z sześciu możliwych), ani ile kart ścieżek pojawi się w danej rundzie. Najmniejsza możliwa liczba to cztery (czwarta żółta karta kończy rundę), ale najczęściej liczba kart ścieżek oscyluje wokół siedmiu–ośmiu. Czasami karty pasują lepiej (chociaż to kwestia indywidualna, bo każdy projektuje sieć dróg według własnego pomysłu) i wtedy ścieżka pięknie wije się jednym odcinkiem, a innym razem zupełnie nie wiadomo co z czym połączyć. Wtedy rysuje się fragmenty ścieżek w ciemno, licząc na to, że przydadzą się przy kolejnej farmie. Jednak w związku z tym, że gra składa się tylko z pięciu rund, a farm jest aż sześć, trzeba brać pod uwagę, że farma, którą rozbudowujemy na wyrost, może nie wziąć udziału w rozgrywce. Z pomocą może przyjść podejrzenie kolejnej karty farmy w zamian za narysowanie odcinka trasy, co ułatwia podjęcie strategicznych decyzji głównie podczas przedostatniej rundy, bo wtedy już wiadomo, która farma nie przyniesie punktów. 

Winnicę może grać jednocześnie dowolna liczba graczy, a limit 12 osób narzucony przez wydawcę ma charakter orientacyjny. Tak naprawdę jedynym ograniczeniem jest liczba dostępnych arkuszy z winnicami. Stpięćdziesięciostronicowy bloczek wystarczy na wiele rozgrywek w gronie trzech–czterech graczy, a jeśli się wyczerpie, możecie dokupić identyczny na stronie polskiego wydawcy lub wydrukować ze strony zagranicznego wydawcy. Autorzy gry przewidzieli również wariant solo, ale w związku z tym, że w Winnicy nie ma żadnej interakcji pomiędzy graczami, bo każdy rysuje ścieżki na własnym arkuszu w tym samym czasie, gra w pojedynkę niczym się nie różni od gry z przeciwnikami. No, może tylko tym, że w grze na dwie lub więcej osób można porównać swój wynik z inną osobą, a w wariancie solo konfrontujemy się z tabelą jakości win (od „totalnego octu” poprzez „wino stołowe” aż do „wina Grand Cru Réserve”). Mój wynik na razie oscyluje w granicach wina stołowego, więc mam nad czym pracować. Tym bardziej, że Winnica zyskała uznanie w oczach moich dotychczasowych partnerek do gry w Niezłe ziółka, czyli siedmioletniej córki, nastoletniej kuzynki i mojej mamy. A biorąc pod uwagę, że mój tata przyglądał się z dużym zainteresowaniem naszej rozgrywce, wkrótce pewnie i on połknie winiarskiego bakcyla.

WYKONANIE

W przypadku gry złożonej z kart i bloczka do rysowania nie ma się co rozwodzić nad jakością wykonania. Jest po prostu dobrze. Żałuję jedynie, że grę zamknięto w dużo za dużym pudełku, ale rozumiem, że serie wydawnicze rządzą się swoimi prawami, a Winnica należy do kolekcji gier familijnych graMY!, które mają pudełka w takim, a nie innym rozmiarze.

Winnica Grann

Winnica Granna

Winnica Granna

Winnica Granna

Winnica Granna  Winnica Granna

Winnica Granna

TYTUŁ: Winnica
AUTOR: Eilif Svensson, Kristian Amundsen Ostby
ILUSTRACJE: Gjermund Bohne
WYDAWNICTWO: Granna
WIEK: 10+
LICZBA GRACZY: 1–12
CZAS GRY: 15 minut
WYMIARY: 20,5 × 20,5 × 6 cm
ROK WYDANIA: 2017

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *