Słońce i Księżyc wydawnictwa Granna to pięknie ilustrowany pasjans, który zadowoli zarówno zwolenników spokojnych rozgrywek, jak i tych, którzy cenią sobie w grach element negatywnej interakcji. W zależności od tego, z kim zasiądziemy do stołu, a także jaki stan ducha będzie nam towarzyszył, Słońce i Księżyc może ukazać swoje dwa zupełnie różne oblicza. To jedna z moich ulubionych karcianek, dlatego bardzo się cieszę, że mojej siedmioletniej córce również bardzo przypadła do gustu. Tak, tak, mimo że gra jest oznaczona kategorią wiekową 8+, chętnie wybieram ją na rozgrywki z samymi dorosłymi.

OPIS I CEL GRY

Każdy z graczy układa przed sobą dwa rzędy kart ze wschodzącym Słońcem i Księżycem, tak żeby zachować rosnącą numerację kart. Celem gry jest zebranie jak największej liczby zestawów złożonych z co najmniej pięciu leżących obok siebie kart.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA

68 kart do gry (w tym: 29 kart Słońca, 29 kart Księżyca, 5 kart zaćmienia Słońca, 5 kart zaćmienia Księżyca)
3 żetony Słońca
3 żetony Księżyca
instrukcja

PRZYGOTOWANIE

W rozgrywce dla dwóch lub trzech osób tasujemy wszystkie karty i każdemu z graczy rozdajemy po pięć, a pozostałe odkładamy z boku stołu w zakrytym stosie. Każdy z graczy otrzymuje żeton Słońca i Księżyca i układa je na stole przed sobą – obok odpowiednich żetonów będzie budował rzędy kart Słońca lub Księżyca. 

PRZEBIEG ROZGRYWKI

W swoim ruchu gracz musi wykonać jedną z dwóch czynności:
1⃣ zagrać jedną z własnych kart poprzez dołożenie jej do własnego rzędu lub do rzędu innego gracza
2⃣ usunąć własny rząd (lub dwa rzędy) kart.

Zagrywanie kart

Gracz może zagrać jedną kartę i umieścić ją we własnym rzędzie lub w rzędzie innego gracza. Kartę można dołożyć jedynie na początku lub na końcu rzędu, nigdy pomiędzy leżącymi już na stole kartami, tak aby została zachowana rosnąca numeracja (np. 1, 5, 18, 20 itd.).

Jeśli na karcie, której użył gracz, znajduje się zwierzę, gracz musi zagrać jeszcze jedną kartę.
Kartę zaćmienia można położyć wyłącznie na innej karcie leżącej już na stole, aby przerwać istniejący ciąg. Na karcie zaćmienia można położyć dowolną kartę, dzięki której zostanie zachowana rosnąca numeracja w rzędzie.

Zwierzęta na kartach są dyskretnie wkomponowane w ilustrację, dlatego łatwo je przeoczyć.

Kartę zaćmienia Słońca można położyć jedynie na karcie Słońca, a kartę zaćmienia Księżyca – jedynie na karcie Księżyca.

Usuwanie gotowych rzędów

Gotowy rząd to taki, w którym znajduje się sekwencja co najmniej pięciu kart nieprzerwanych zaćmieniem Słońca lub Księżyca. Można zebrać ze stołu tylko część rzędu, a pozostałe karty zostają na stole. Jeśli gracz zdecyduje się go usunąć, zbiera karty i kładzie je obok siebie, a ruch przechodzi na kolejnego gracza. 

W swoim ruchu gracz może usunąć gotowy rząd Księżyca, bo znajduje się w nim pięć kart nieprzerwanych zaćmieniem.

Usuwanie nieskończonych rzędów

Jeśli w swoim ruchu gracz nie może nigdzie dołożyć żadnej karty i nie ma gotowego rzędu do usunięcia, traci wszystkie karty z ręki oraz obydwa rzędy kart wyłożonych na stole. Usunięte karty wędrują na stos kart odrzuconych, a w następnym ruchu gracz dobiera pięć nowych kart ze stosu do ciągnięcia i zaczyna układanie od początku. 

KONIEC GRY

Gra toczy się do momentu, w którym stos kart się wyczerpał i gracz nie może dobrać nowych kart. Gracze wykonują swoje normalne ruchy do momentu, kiedy skończą im się karty w ręku: mogą dokładać karty do rzędów lub usuwać gotowe rzędy.

Zwycięzcą zostaje gracz, któremu udało się zdobyć najwięcej punktów. Każda zebrana karta Słońca lub Księżyca jest warta jeden punkt. Natomiast każda karta Słońca lub Księżyca, która pozostała na stole w nieukończonym rzędzie, daje jeden punkt ujemny. Zaćmienia Słońca i Księżyca mają wartość zerową.

WARIANT DLA CZTERECH OSÓB

Gracze siedzący naprzeciwko siebie stanowią drużyny. Partnerzy z drużyn budują wspólnie tylko jeden rząd Słońca i jeden rząd Księżyca (jeden buduje rząd Słońca, drugi rząd Księżyca). Jeśli partner nie jest w stanie zakończyć swojego ruchu, to znaczy nie ma możliwości dołożenia żadnej karty ani zebrania gotowego rzędu, traci wszystkie karty trzymane w ręku oraz swój rząd. Na koniec gry sumuje się punkty obu partnerów. Wygrywa drużyna, która zdobędzie więcej punktów.

WYKONANIE

Gra Słońce i Księżyc zachwyciła mnie oprawą graficzną. Jest prosta i elegancka, a zarazem bardzo klimatyczna. Każda karta jest inna i chociaż różnice pomiędzy nimi nie są duże, po ułożeniu kart w rosnącej kolejności dobrze widać piękną wędrówkę Słońca i Księżyca po nieboskłonie. Zwierzęta są tak dobrze wkomponowane w ilustracje, że przy pierwszych rozgrywkach łatwo je przeoczyć. Z czasem tych niedopatrzeń jest coraz mniej, a ja się cieszę, że nie zdecydowano się na ich mocniejsze wyróżnienie z tła, bo wtedy karty ze zwierzętami odstawałyby od pozostałych z talii. Bardzo podoba mi się nietypowy wąski kształt kart. Same karty są wykonane z niezbyt grubego kartonu, ale biorąc pod uwagę, że Słońce i Księżyc to gra od ósmego roku życia, gracze, którym wpadnie w ręce, będą potrafili się z nią delikatnie obchodzić.

WRAŻENIA

Za każdym razem, kiedy wyciągam z regału Słońce i Księżyc wiem, że będę się dobrze bawić. I niby ta gra nie jest w żaden sposób zaskakująca, mechanika bardzo nawiązuje do układania pasjansu, a jednak od wielu miesięcy pozostaję pod jej wrażeniem. Moja siedmioletnia córka szybko nauczyła się, jak może grać w taki sposób, żeby działać na moją niekorzyść, i bardzo często gra robi się z tego powodu bardzo emocjonująca. Jak można utrudnić życie przeciwnikowi? Na dwa sposoby: albo kładąc karty zaćmienia w taki sposób, że rozbijają długą sekwencję kart, albo dokładając na początku lub na końcu rzędu przeciwnika karty o skrajnych wartościach, które mogą zablokować kolejne ruchy. Dla przykładu: kiedy nasz przeciwnik ma rząd kart o wartościach 1, 3 i 5, a my dołożymy po prawej stronie kartę o wartości 25 (maksymalna wartość do 29), pozostawiamy mu niewielkie pole do manewru. Ciekawym urozmaiceniem jest zasada, że po zagraniu karty ze zwierzęciem trzeba wyłożyć kolejną kartę – czasami jest to korzystne, bo szybciej budujemy własne rzędy, ale czasami może doprowadzić do sytuacji, kiedy się zablokujemy i musimy odrzucić wszystkie karty z ręki i odrzucić stosy. A jeśli ktoś woli zagrać bardziej pokojowo, nic prostszego – można starać się układać jak najdłuższe ciągi i pomagać sobie nawzajem, dokładając karty o wolno rosnących wartościach. Wtedy będzie to nie tylko uczta dla ducha, ale również i oczu.

TYTUŁ: Słońce i księżyc
AUTOR: Jacques Zeimet
ILUSTRACJE: Johann Rüttinger
WYDAWNICTWO: Granna
WIEK: 8+
LICZBA GRACZY: 2–4
CZAS GRY: 20 minut
WYMIARY: 19 × 19 × 3,5 cm
ROK WYDANIA: 2014

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *