Wbrew powszechnej opinii mrówki budują swoje podziemne gniazda nie po to, żeby gromadzić i hodować w nich pożywienie (chociaż oczywiście wykorzystują je również w tym celu), lecz przede wszystkim, żeby zapewnić ochronę larwom i królowej. Ile gatunków mrówek, tyle rodzajów mrowisk: pod ziemią, w pniach drzew, a nawet w ich koronach! Rodzinna gra planszowa Mini City wydawnictwa Piatnik utrwala najpowszechniejsze chyba wyobrażenie mrowiska jako podziemnego systemu korytarzy i komór, w których pracowite robotnice gromadzą zapasy pożywienia. Zobaczcie, jak zgrabnie udało się połączyć mechanikę z tematem w tej strategiczno-losowej grze rodzinnej.

OPIS I CEL GRY

Gracze wcielają się w mrówki robotnice, które roznoszą zapasy jedzenia do komór w podziemnym mrowisku. Osoba, która jako pierwsza opróżni swoją skrzynię z pożywieniem, zostanie zwycięzcą.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA

plansza
5 figurek mrówek w różnych kolorach

4 skrzynie na zapasy
95 kart ruchu w 5 kolorach odpowiadającym kolorom mrówek
100 żetonów jedzenia w 5 kolorach
4 czarne znaczniki punktacji (używane w wariancie)
12 kart przyjaciół (używane w wariancie)
instrukcja

JAK WYGLĄDA MROWISKO?

W mrowisku mieści się 49 spiżarni w 5 kolorach: niebieskim, różowym, zielonym, żółtym i pomarańczowym. Poszczególne spiżarnie połączone są ze sobą systemem podziemnych korytarzy, od każdej odchodzi od 2 do 4 tuneli. Obok każdej spiżarni jest miejsce na wyładunek, gdzie zatrzymuje się mrówka. Spiżarnie różnią się pojemnością i mieszczą od 1 do 4 żetonów jedzenia. Wokół mrowiska biegną 2 drogi zakończone z obu stron rzekami, na których wykłada się karty ruchu.

PRZYGOTOWANIE GRY

Połóż planszę na środku stołu. Niezależnie od liczy graczy umieść 5 figurek mrówek na specjalnie oznaczonych polach wyładunku. 

Liczba żetonów jedzenia w poszczególnych kolorach jest różna: 12 różowych, 16 zielonych, 20 niebieskich, 24 pomarańczowe, 28 żółtych. Rozdaj je graczom zgodnie z rozpiską w instrukcji. Jeśli w grze biorą udział 2 lub 3 osoby, niewykorzystane żetony rozłóż na planszy w oznaczonych spiżarniach, tak by wykorzystać w grze całą pulę. 

Rozdaj graczom skrzynie na jedzenie. W mniejszej, podręcznej, części może znajdować się jedynie 7 dowolnie wybranych żetonów z jedzeniem, pozostałe są trzymane w większej przegrodzie.

Potasuj karty ruchu. Rozdaj każdemu graczowi po 4. Wyłóż karty ruchu na środkowych polach dróg wokół mrowiska (2 lub 4 w zależności od liczby graczy). Pozostałe karty odłóż w zakrytym stosie.

Specjalnie oznaczone pole wyładunku, na którym należy umieścić figurkę mrówki w dowolnym kolorze.
100 żetonów jedzenia w 5 kolorach
Na polach w spiżarni oznaczonych 2 lub 3 mrówkami należy umieścić żeton jedzenia w odpowiednim kolorze.
Większa przegroda w skrzyni.
4 karty ruchu na ręku gracza
Dwie karty ruchu na środkowych polach drogi

PRZEBIEG GRY

W swojej turze gracz wykonuje szereg akcji w określonej kolejności:
1⃣ zagrywa kartę ruchu z ręki
Gracz wybiera 1 z 4 kart i umieszcza ją na planszy na drodze w taki sposób, by przylegała do wcześniej położonych kart – z jednej lub z drugiej strony.
2⃣ przesuwa figurkę mrówki na planszy
Gracz przesuwa figurkę w kolorze karty ruchu, którą zagrał. Maksymalna liczba pól, o jakie może się poruszyć mrówka, zależy od liczby kart w tym samym kolorze leżących obok siebie na drodze. Mrówka może zakończyć swój ruch wcześniej. Jeśli w swojej turze gracz wyłoży kartę ruchu na polu sąsiadującym z rzeką, po wyładunku zabiera z planszy wszystkie karty ruchu z tej drogi i odkłada je do pudełka, a następnie dobiera ze stosu dwie karty i kładzie je na środkowych polach drogi, po czym kontynuuje grę.
3⃣ wyładowuje żetony jedzenia
Gracz może wyładować żetony jedzenia w spiżarni, przy której zatrzymała się figurka mrówki. Przy wyładunku obowiązują następujące zasady:
➡ można wyładować tylko jedzenie znajdujące się w mniejszej przegrodzie skrzyni (w trakcie swojej tury gracz nie może przekładać zapasów z rezerwy do podręcznej przegródki)
➡ wyładowane jedzenie musi mieć ten sam kolor co spiżarnia
➡ każda spiżarnia ma określoną pojemność
4⃣ zagrywa jeszcze do dwóch kart ruchu (w pierwszej rundzie obowiązuje inny limit) i wykonuje następujące po nich działania (przesuwa mrówkę i wyładowuje jedzenie)
Gracz sam decyduje, kiedy chce zakończyć swoją turę, albo zostaje do tego zmuszony, jeśli nie ma już w podręcznej przegrodzie żetonów jedzenia do wyładunku.
5⃣ uzupełnia żetony w mniejszej przegródce (do 7) i karty ruchu w ręce (do 4).

Po dołożeniu drugiej karty niebieskiej mrówki gracz może ją przesunąć o maksymalnie dwa pola i wyładować zapasy, o ile są w tym samym kolorze co spiżarnia.
Jeśli gracz dołoży kartę ruchu, która sąsiaduje z rzeką, po wykonaniu akcji przesunięcia mrówki i rozładunku musi usunąć wszystkie karty z tej drogi.

KONIEC GRY

Gra toczy się do momentu, w którym jeden z graczy umieści w spiżarni swój ostatni żeton jedzenia. Zostaje on zwycięzcą. 

WARIANT Z PRZYJACIÓŁMI

W tym wariancie gracze mogą skorzystać z pomocy przyjaciół przy opróżnianiu swojej skrzyni z jedzeniem. 
Na etapie przygotowań gracze dodatkowo dostają po 1 czarnym znaczniku, który kładą na torze punktacji na skrzyni na polu oznaczonym cyfrą 0. Za każdym razem, kiedy gracz doprowadzi mrówkę do spiżarni, w której jest jeszcze miejsce na jedzenie, ale nie wyładuje do niej żadnego żetonu, otrzymuje punkty przyjaźni. Liczba punktów przyjaźni jest uzależniona od koloru pól danej spiżarni (od 4 punktów za żółtą przez 6 punktów za niebieską do 8 za różową – szczegółowa rozpiska znajduje się w rogu planszy). Gracz zaznacza zdobyte punkty na torze, przesuwając czarny znacznik. W swojej turze gracz może wymienić punkty przyjaźni na kartę przyjaciela. Po zakupie karty gracz odejmuje sobie punkty na torze. Każdy z przyjaciół oferuje inne korzyści: jednorazowe na turę (dodatkowy ruch mrówki o jedno pole, przełożenie żetonów z jednej spiżarni do innej tego samego koloru, zamiana miejsc dwóch figurek mrówek, zamiana jednego żetonu jedzenia z większej przegródki na mniejszą, wykorzystanie karty ruchu w dowolnym kolorze jako dżokera) lub stałe (otrzymywanie 1 punktu przyjaźni w każdym ruchu gratis, limit 8 lub 10 żetonów jedzenia w mniejszej przegródce, natychmiastowe uzupełnianie mniejszej przegrody po wyładunku do spiżarni, limit 5 kart ruchu w ręku). Pozostałe zasady pozostają bez zmian.

Przykładowe karty przyjaciół
Opis działania poszczególnych kart przyjaciół

WRAŻENIA

Niech Was nie zniechęcą przydługie przygotowania do gry ani duża liczba drobnych elementów. Oprawa graficzna (począwszy od pięknie ilustrowanej planszy przez kolorowe drewniane znaczniki aż do kart przyjaciół z bardzo czytelnymi ikonografkami) oraz ciekawa tematyka w połączeniu z prostą, ale wymagającą namysłu mechaniką sprawiają, że Mini City to gra, w którą z przyjemnością zagracie całą rodziną. Podobają mi się wyważone proporcje między strategią a losowością, dzięki czemu nawet młodsi gracze (od 7 roku życia) będą mieli szanse na zwycięstwo. Myślenie jest tu ważne od samego początku, od momentu, w którym uzupełniamy swoją podręczną przegrodę żetonami jedzenia w wybranym kolorze. Czy brać po jednym żetonie z każdego koloru, żeby w razie czego mieć co rozładować w każdej spiżarni, czy raczej celować w dwa kolory i polować na miejsce w upatrzonych spiżarniach, żeby za jednym rozładunkiem pozbyć się połowy zapasów? Kolejne kwestie do rozważenia to wybór karty ruchu: którą mrówką się poruszyć? O ile pól? Przy której drodze dołożyć kartę ruchu i z której strony, żeby wybrana przez nas mrówka miała jak największy zasięg w poszukiwaniu spiżarni? Czy najpierw zapełniać spiżarnie, których jest mniej, czy raczej te, które oferują dużo miejsca na zapasy? Pytania i możliwe strategie mnożą się z każdą kolejną rozgrywką,  dzięki czemu każda kolejna gra jest bardziej wymagająca od poprzedniej, bo zawodnicy coraz uważniej szukają nowych dróg zwycięstwa. Podoba mi się bogato ilustrowana plansza, która – chociaż początkowo wydaje się mało czytelna ze względu na nieregularne kształty tuneli – dodatkowo podkreśla klimat wytworu natury, a także zmusza graczy do uważnego przyglądania się labiryntom. Podoba mi się sposób, w jaki „oczyszcza się” drogę z kart ruchu – nie dość, że rzeka rzeczywiście stanowi naturalną przeszkodę w szlakach mrówek (dopasowanie mechaniki do tematu), to jeszcze zapobiega nadmiernej kumulacji kart w jednym kolorze. Nieco mniej podobają mi się figurki mrówek, ale nawet nie ze względu na to, że są osadzone na plastikowych podstawkach (dużo bardziej lubię jednolite drewniane lub plastikowe znaczniki), ale z tego powodu, że często zasłaniają spiżarnię, przy której stoją, tak że nie od razu widać, ile jest w niej jeszcze wolnego miejsca. Zastanawiam się, czy nie zrezygnować z tekturowych wizerunków mrówek na rzecz pomalowanych na odpowiednie kolory plastikowych podstawek, które nie przesłonią widoku, a będą nadal spełniać swoją funkcję. Polecam Mini City zwłaszcza rodzinom z dziećmi (nie ukrywam, że pomoc dorosłego w zapanowaniu nad setką żetonów jedzenia jest na wagę złota!), które szukają mądrej rozrywki w atrakcyjnym opracowaniu.


TYTUŁ: Mini City
AUTORZY: Teodoro Mitidieri, Leo Colovini
OPRAWA GRAFICZNA: Fiore GmbH
WYDAWNICTWO: Piatnik
WIEK: 7+
LICZBA GRACZY: 2–4
CZAS GRY: 30 min
WIELKOŚĆ: 29,5 × 29,5 × 7 cm
ROK WYDANIA: 2018

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *