Odkąd zaczęły stabilnie stać na taboretach stawianych przy kuchennym blacie, moje córki bardzo chętnie towarzyszą mi w przygotowywaniu posiłków. Wiedzą, gdzie trzymamy zapasy mąki, cukru czy ryżu, potrafią znaleźć kurkumę w szafce z przyprawami i bezbłędnie montują w mikserze końcówki do ubijania białek. Równie dobrze orientują się w organizacji towarów w sklepie: tu nabiał, tam owoce i warzywa, a na samym końcu pieczywo. Odhaczanie kolejnych pozycji na liście zakupów traktują jak grę terenową i ścigają się, która pierwsza dotrze do półki z makaronem czy ketchupem. To pewnie z tego powodu tak bardzo przypadła im gustu prosta gra losowa Kucharz wydawnictwa Zielona Sowa, w której gromadzi się składniki potrzebne do przygotowania wskazanych potraw.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA

dwustronna plansza
20 kart przepisów

60 żetonów składników
4 pionki
kostka
instrukcja

TRZY GRY W JEDNYM PUDEŁKU

Kucharz to tak naprawdę zbiorcza nazwa trzech różnych gier związanych tematycznie z jedzeniem, które mieszczą się w pudełku. 

KUCHENNY WYŚCIG

Tego wieczoru w restauracji jest bardzo duży ruch. Kelner przynosi z sali zamówienia, a w spiżarni brakuje podstawowych składników. Musimy jak najszybciej zrobić zakupy, żeby zdążyć przygotować dania dla gości. Kto pierwszy skompletuje listę zakupów, ten zostanie zwycięzcą.

Rozkładamy planszę stroną ze sklepem do góry. Rozmieszczamy żetony z jedzeniem w czterech narożnikach planszy zgodnie z ich kategorią: nabiał, produkty zbożowe, warzywa i owoce, mięso i ryby. (Przynależność do danej grupy wskazuje kolor tła na żetonie). Tasujemy karty przepisów i rozdajemy każdemu graczowi po trzy (lub więcej – jeśli mamy ochotę na dłuższą rozgrywkę). Ustawiamy pionki na polu ze strzałką i możemy rozpocząć wyścig.

W swojej turze gracz rzuca kostką i przesuwa pionek o wskazaną liczbę pól. Może poruszać pionkiem w dowolną stronę, ale w jednym ruchu musi zachować ten sam kierunek. Kolor pola, na którym zatrzyma się pionek, informuje gracza o kategorii, z której może wziąć żeton. W narożnikach planszy znajdują się cztery czerwone pola z symbolami czapek kucharskich – działają jak dżokery i umożliwiają dobranie żetonu z dowolnej kategorii. Początkowo niezależnie od miejsca, na którym zatrzyma się pionek, gracz będzie mógł dobrać pasujący żeton, bo na trzech przepisach znajdują się składniki ze wszystkich kategorii. Z czasem będzie się zdarzać, że w swoim ruchu gracz nie dobierze żadnego pasującego żetonu. Osoba, która jako pierwsza zbierze 9 pasujących żetonów (każdy przepis wymaga 3 podstawowych składników), zostaje zwycięzcą wyścigu.

TAJEMNICZY SKŁADNIK

To typowa ściganka z prawie 60 polami do przejścia. Po drodze na graczy czekają różne atrakcje: utrata kolejki, przesunięcie pionka do przodu lub do tyłu o określoną liczbę pól, powrót na start, dodatkowy rzut kostką czy konieczność wyrzucenia odpowiedniej liczby oczek na kostce, żeby móc się ruszyć. Pod względem mechanicznym nie jest to więc nic odkrywczego, ale ewentualne frustracje wynikające ze zdania się na ślepy los są rekompensowane przez bardzo atrakcyjną oprawę graficzną. 

O ile w Kuchennym wyścigu mamy niewielki wpływ na to, co możemy zrobić (wybieramy kierunek ruchu), o tyle w Tajemniczym przepisie wszystko zależy od rzutu kośćmi – co często wywołuje złość w małych graczach, kiedy trafiają na pole z niekorzystną akcją.

GRA W PAMIĘĆ

W tej grze wykorzystuje się 5 kart zaginionych składników oraz 60 żetonów składników. Celem gry jest odnalezienie pięciu wymienionych na kartach składników pośród żetonów leżących na stole. W swoim ruchu gracz odwraca jeden z żetonów i jeśli pasuje on do jego karty, zabiera go, a jeśli nie, odwraca z powrotem obrazkiem do dołu. Pozostali gracze powinni zapamiętywać lokalizację odkrytych żetonów, żeby w swoich ruchach mogli je zabrać lub ich unikać. Zwycięzcą zostaje osoba, która jako pierwsza zbierze pięć żetonów ze swojej karty.

WRAŻENIA

Bardzo ładna oprawa graficzna i solidne wykonanie poszczególnych elementów nie idą w parze z oryginalną mechaniką. Z tego powodu Kucharz będzie – paradoksalnie – bardzo dobrym pomysłem na wprowadzenie dziecka do świata gier planszowych. W końcu chyba każdy gracz zaczynał od prostych ściganek, w których ćwiczył jedynie mięśnie nadgarstka podczas rzutów kostką, żeby później przechodzić do coraz bardziej wymagających gier. Wartością dodaną Kucharza, która wynika z samej tematyki gry, jest zapoznanie dziecka z wieloma produktami spożywczymi (od szpinaku przez mleko kokosowe aż do kaszy jaglanej), podziałem produktów na kategorie (tego rodzaju zadania zawsze pojawiają się w kartach pracy przedszkolaków) oraz uświadomienie, jakie składniki sa potrzebne do przygotowania konkretnych potraw. (Z czego można zrobić kotlety wegetariańskie? Czy w kremie z brokułów pojawia się marchewka?Do jakich zup dodajemy śmietanę? Z jakich owoców można zrobić sałatkę?). Moje córki zwróciły uwagę na niekonsekwencję w używaniu nazw składników: co innego pojawia się na karcie, a co innego na żetonie. Rzeczywiście, można to było ujednolicić, żeby uniknąć wątpliwości. Różnic jest aż siedem: filet z łososia / łosoś, ser feta / feta, szynka / pokrojona w kostki szynka, żółty ser / ser, mięso wołowe / mięso na gulasz, makaron (wstążki) / makaron do rosołu, tuńczyk z puszki / tuńczyk. 

TYTUŁ: Kucharz
AUTOR: Katarzyna Szumska
ILUSTRACJE: Małgorzata Detner
WYDAWNICTWO: Zielona Sowa
WIEK: 4+
LICZBA GRACZY: 2–4
CZAS GRY: 20 min
WIELKOŚĆ: 26 × 22,5 × 5 cm
ROK WYDANIA: 2018

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *