Dzieci bardzo szybko odkrywają, że czas płynie inaczej w zależności od okoliczności. Oczywiście zawsze nie tak, jak powinien. Chociaż zegar temu przeczy, pięć minut bajek na telefonie mija dużo szybciej niż pięć minut czekania na spóźniony autobus, lekcja w szkole trwa dłużej niż odcinek ulubionego serialu, a ferie zlatują nie wiadomo kiedy, podczas gdy zapalenie oskrzeli zatrzymuje nas w domu na całe wieki. Przykłady można mnożyć w nieskończoność, bo inspiracji dostarcza samo życie. I właśnie z obserwacji codzienności (z zegarkiem w ręku, rzecz jasna) zrodziła się książka Czy to długo, czy to krótko? Izabeli Zięby (tekst) i Urszuli Palusińskiej (ilustracje). To najlepiej wyłożona teoria względności czasu dla dzieci na rynku!

Jak opowiadać dzieciom o czasie? Jak wprowadzić je w świat odmierzany tykaniem zegara, regulowany rozkładami i porządkowany kalendarzem? Jak wyjaśnić paradoks, który sprawia, że minuta minucie nierówna? W swojej książce Czy to długo, czy krótko? Izabela Zięba posłużyła się kilkunastoma przedziałami czasowymi o różnej rozpiętości (od jednej minuty aż do 18 lat), żeby na ich przykładzie pokazać, w jaki sposób czas płata nam figle.

1 minuta. Tyle musisz poczekać, aż mama skończy rozmowę przez telefon. Czy to długo, czy krótko?

Krótko, jeśli czekając, rysujesz patykiem po ziemi, a długo, gdy pod ręką nie ma żadnego patyka.

Każda z szesnastu rozkładówek prezentuje inną sytuację, np.: powrót tramwajem ze szkoły, finałowy mecz mistrzostw świata w piłce nożnej czy rejs statkiem przez ocean. W zależności od tego, czyją perspektywę przyjmujemy i jakie okoliczności bierzemy pod uwagę (nuda, głód, strach, pogoda itp.), czas się nam dłuży albo płynie zbyt szybko. Jeśli w tramwaju Jaś opowiada sobie dowcipy z kolegą, 10 minut jazdy mija bardzo szybko, ale sytuacja wygląda zupełnie inaczej, jeśli spieszy mu się do łazienki. Dla fana futbolu półtoragodzinny mecz to tyle co nic, ale ciocia, która woli oglądać w telewizji filmy, ma inne zdanie na ten temat. Inaczej ocenią też tygodniowy rejs transatlantykiem babcia, która boi się latać samolotem, i tata, który cierpi na chorobę morską. Przykłady wybrane przez autorkę dotyczą codziennych spraw takich jak zakupy, urodziny czy spacer, dzięki czemu każde dziecko może skonfrontować z nimi swoje doświadczenia.  

10 godzin. Tyle czasu Zosia ma przed sobą do rana, gdy kładzie się do łóżka. Czy to długo, czy krótko?

Kiedy czyta pod kołdrą jeszcze jeden rozdział, wydaje jej się, że to długo i na pewno zdąży się wyspać. Ale kiedy rano dzwoni budzik, okazuje się, że to jednak krótko.

Tekst książki Czy to długo, czy krótko? został wyselekcjonowany do wydania pośród prac zgłoszonych do drugiej edycji międzynarodowego konkursu na projekt książki ilustrowanej dla dzieci Jasnowidze. O warstwę graficzną zadbała Urszula Palusińska, laureatka nagrody Książka Roku 2017 Polskiej Sekcji IBBY w kategorii graficznej za Brzuchem do góry. Jej lapidarny, syntetyczny styl przejawia się nie tylko w ograniczonej palecie silnie kontrastujących ze sobą barw, ale również grubo ciosanych plamach, które redukują postacie do sylwet z minimalnie nakreśloną mimiką, a przedmioty do uproszczonych symboli. Doskonale zakomponowane rozkładówki w dwojaki sposób podkreślają symetryczny charakter książki: poprzez kontrast kolorowego tła z bielą w płaszczyźnie pionowej oraz zestawienie dwóch perspektyw w płaszczyźnie poziomej. Chociaż na pierwszy rzut oka wyglądają niepozornie, minimalistyczne ilustracje Urszuli Palusińskiej są świadectwem niebywałej precyzji i bardzo spójnej wizji książki jako całościowego produktu.

TYTUŁ: Czy to długo, czy krótko?
TEKST: Izabela Zięba
ILUSTRACJE: Urszula Palusińska
LICZBA STRON: 36
OPRAWA: twarda
FORMAT: 16,5 × 23,5 cm
WIEK: 4+
WYDAWNICTWO: Dwie Siostry
ROK WYDANIA: 2019

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *