Czerwony Kapturek lubi tylko różowe, krasnoludki wolą niebieskie, a Jasiowi i Małgosi jest zupełnie wszystko jedno. Smok potrzebuje aż siedmiu, czterej muzykanci z Bremy po jednym na głowę, a Blaszany Drwal zadowoli się dwoma. Mimo różnej baśniowej proweniencji, odmiennych charakterów i upodobań wszystkie te postacie łączy jedno – miłość do pierniczków, a dokładniej do domowych wypieków pewnej wiedźmy, która zbudowała z nich swoją chatkę w głębi lasu. Niestety nawet w bajkach łakomstwo nie popłaca…

OPIS I CEL GRY

Wbrew temu, co sugeruje tytuł, Chatka z piernika nie jest konkursem na najładniejszy domek. Owszem, gracze przez cały czas dokładają piernikowe kafle, budując ściany, podłogi i klatki schodowe, ale chatka jest jedynie środkiem do osiągnięcia celu. A celem gry jest złapanie jak największej liczby amatorów słodkości. Każdorazowe zakrycie pola z pierniczkiem piernikowym kaflem przynosi korzyść w postaci żetonu pierniczka danego rodzaju, a odpowiednia kombinacja żetonów umożliwia schwytanie konkretnej postaci. (Pamiętacie? Czerwony Kapturek lubi tylko różowe, a krasnoludki – same niebieskie).

Kogo my tu mamy?

Bohaterowie powieści Czarnoksiężnik z Krainy Oz Lymana Franka Bauma wiecznie żywi!
Jest nawet Humpty Dumpty z angielskich nursery rhymes.
Mocna obsada Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków.
Kolejny klasyk literatury dziecięcej autorstwa Jamesa Matthew Barriego.
Alicja w Krainie Czarów Lewisa Carrolla bawi kolejne pokolenie.
Nie mogło zabraknąć bohaterów jednej z najbardziej znanych baśni Charles’a Perraulta.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA

4 dwustronne plansze graczy
60 podwójnych płytek budowlanych
28 pojedynczych płytek z gwiazdką (dżokerów)
22 pojedyncze płytki z klatką schodową
72 żetony pierniczków w 4 rodzajach
40 kart postaci do schwytania
20 kart bonusowych
notes
instrukcja + omówienie kart bonusowych na oddzielnej kartce

Naprawdę dużo porządnej, grubej tektury.
Podwójne płytki budowlane. To z nich buduje się chatkę. W zależności od tego, jakie symbole zakryje nowo ułożona płytka można zdobyć albo pierniczka, albo klatkę schodową (symbol schodów), ale można również zarezerwować postać do złapania (symbol furtki) albo wymienić pierniczek z własnych zasobów na inny z dostępnej puli (symbol strzałki z dwoma grotami).
Pojedyncza płytka z gwiazdką (dżoker) jest nagrodą za złapanie postaci. Można ją położyć na prawie każdym polu (oprócz klatki schodowej) i wykorzystać jego efekt (pierniczek, rezerwacja, wymiana). Natomiast zakrycie płytki z gwiazdką umożliwia wykorzystanie efektu dowolnie wybranego symbolu.
Pojedyncza płytka z klatką schodową umożliwia wyrównanie poziomów między piernikowymi kaflami. Przez otwór w klatce schodowej widać leżący pod nią symbol.
Karty postaci. Postacie różnią się nastrojem: wściekły albo radosny. Ta informacja jest istotna w przypadku rozpatrywania kart bonusowych, które premiują postacie wściekłe lub radosne.
Postacie różnią się również typem: człowiek lub nieczłowiek.
Ta informacja jest istotna w przypadku rozpatrywania kart bonusowych, które premiują postacie ludzkie lub pozostałe.
Zasadnicza różnica między nimi polega jednak na wartości punktowej. Ta informacja jest istotna zarówno w przypadku gry wprowadzającej, jak i standardowej.
W zależności od wybranego trybu gry (wprowadzający lub standardowy) używa się rewersu ze stałą wartością liczbową…
… lub awersu z tekstem na kartach bonusowych. Ta karta jako jedyna ma – oprócz punktów na koniec gry (na rewersie) – efekt natychmiastowy.
Inny rodzaj karty bonusowej.
I jeszcze jeden.
Niewielki notes do podliczania punktów pod koniec gry.
Instrukcja w formie książeczki.
Dodatkowa luźna i sztywna kartka z omówieniem kart bonusowych używanych w standardowej rozgrywce.

PRZYGOTOWANIE

Każdy z graczy dostaje 1 płytkę do zabudowy, 15 losowo wybranych podwójnych kafli (3 wierzchnie należy od razu odkryć i umieścić obok planszy – będzie to bank bieżących zasobów) oraz 1 klatkę schodową.

Karty postaci należy potasować, wyłożyć na środek stołu cztery obrazkiem do góry, a resztę odłożyć w zakrytym stosie na bok. Gracze kolejno wybierają po jednej z wyłożonych postaci i rezerwują je, kładąc je przed swoją planszą obok symbolu furtki. Na koniec należy ponownie uzupełnić rząd odkrytych postaci (do czterech).

W zależności od wybranego trybu gry (wprowadzający lub standardowy) i liczby graczy należy ułożyć na środku stołu od 6 do 12 kart bonusowych stroną z wartością liczbową lub z tekstem do góry

Zestaw startowy gracza: płytka do zabudowy, 15 podwójnych kafli, 1 płytka z klatką schodową oraz 1 zarezerwowana postać do złapania.

PRZEBIEG GRY

W swojej turze gracz wykłada na planszę 1 płytkę budowlaną (zanim to zrobi, może najpierw położyć na wybranym polu płytkę z klatką schodową, żeby wyrównać poziomy między symbolami):

[Gracz chce zakryć płytką z zielonym i niebieskim pierniczkiem symbole różowego serca i żółtego koła, ale w związku z tym, że znajdują się one na różnych poziomach, najpierw układa na polu z żółtym kołem dwie klatki schodowe.]

Następnie zdobywa pierniczki (lub inne korzyści – w zależności od zakrytego symbolu): 

[UWAGA: Za zakrycie dwóch identycznych symboli przysługuje bonus w postaci trzeciego identycznego symbolu. Na przykład jeśli gracz zakryje nowo dołożoną płytką dwa żółte pierniczki, dostaje ich aż trzy. A jeśli zakryje dwie klatki schodowe – otrzyma ich również trzy.] 

I jeśli ma ich odpowiednią kombinację (liczbę i rodzaj), łapie wybraną postać, płacąc za nią wymaganymi żetonami. W nagrodę dostaje płytkę z gwiazdką, którą musi natychmiast umieścić na swojej planszy.

[Żabi Król kosztuje 1 zielony piernik i 1 żółty. Gracz oddaje do puli ogólnych zasobów wymagane żetony, a następnie dostaje płytkę z gwiazdką, którą kładzie na polu ze schodami – i natychmiast je dostaje!]

Jeśli przy okazji dokładania kafla graczowi uda się ukończyć poziom (zapełnić płytkami 9 pól na tej samej wysokości), wybiera jedną z dostępnych kart bonusowych, która przynosi mu punkty na koniec gry lub również w jej trakcie (dotyczy to wyłącznie gry standardowej).

[Gracz chce położyć płytkę w lewym górnym rogu na symbolu furtki i żółtym pierniczku, ale w związku z różnicą poziomów używa najpierw klatki schodowej (kończąc poziom), a potem od razu wykłada na niej podwójną płytkę budowlaną.]

Jeśli podczas swojej tury gracz nie będzie w stanie dołożyć nigdzie podwójnej płytki budowlanej, musi odrzucić jedną ze swoich płytek i w zamian za nią pobrać z ogólnych zasobów dwie klatki schodowe.

Podczas dokładania płytek budowlanych do chatki należy pamiętać o kilku zasadach:

  • Płytka musi się mieścić w obrębie zarysu chatki (3 × 3 pola).
  • Płytkę można położyć jedynie na płytkach, które leżą na tym samym poziomie.
  • Żeby zakryć dwa symbole, które nie znajdują się na tej samej wysokości, przed dołożeniem płytki budowlanej należy umieścić na wybranym polu klatkę schodową.
  • Płytki muszą być układane w taki sposób, żeby na siebie zachodziły (niedozwolone jest układanie jednej płytki równolegle na drugiej).
  • Płytki można umieszczać na różnych poziomach chatki. Nie jest konieczne ukończenie jednego poziomu budowy (zapełnienie wszystkich 9 pól) przez rozpoczęciem kolejnego.
  • Zakryte symbole przynoszą korzyść w postaci odpowiadających im pierniczków (lub klatki schodowej, możliwości rezerwacji postaci lub wymiany pierniczka).

Każda zdobyta karta postaci przynosi nie tylko punkty na koniec gry, ale i natychmiastowy efekt w postaci pojedynczej płytki z gwiazdką, którą można umieścić na dowolnym polu (oprócz pola z klatką schodową). 

Gracze wykonują swoje ruchy w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara do momentu, aż wykorzystają wszystkie swoje płytki budowlane. Wtedy następuje podliczenie punktów: za złapane postacie, za karty bonusowe oraz za pozostałe w spiżarni żetony pierniczków (każde dwie sztuki pierniczków przynoszą jeden punkt).

WRAŻENIA

Chatka z piernika to pięknie i starannie wydana gra rodzinna, która dzięki uniwersalnemu tematowi zainteresuje zarówno dziewczynki, jak i chłopców, a także połączy przy stole kilka pokoleń: dzieci, rodziców i dziadków. 

Mimo długiej i pełnej informacji instrukcji z każdą kolejną rozegraną partią nasze ruchy były coraz bardziej płynne (trzeba zapamiętać sekwencję: dołożenie płytki – pobranie żetonów – złapanie postaci – pobranie płytki z gwiazdką – dołożenie płytki z gwiazdką – wykorzystanie efektu), a decyzje coraz szybsze. W wersję wprowadzającą, która różni się od standardowej jedynie użyciem innej strony kart bonusowych za ukończenie poziomu, zagrałyśmy jedynie jeden raz, a później z przyjemnością i namysłem wybierałyśmy sobie karty bonusowe, co do których miałyśmy przeczucie, że przyniosą nam na koniec gry najwięcej punktów. 

Ubrana w baśniowy kostium gra sprowadza się do zbierania zasobów, które umożliwią kupienie wybranej postaci. Każda postać ma inny koszt (niektóre wymagają zaledwie dwóch pierniczków, a inne nawet siedmiu), ale też i przynosi różną liczbę punktów na koniec gry. Moja siedmioipółletnia córka lubi gromadzić pierniczki, żeby kupić drogie postacie, a ja łapię wszystkie jak popadnie: i tańsze, i trochę droższe, rzadko te najdroższe.

Mimo różnych strategii często okazuje się, że kończymy grę z bardzo podobnym, a nawet identycznym, wynikiem. Mam wrażenie, że Chatka z piernika nie daje dużych możliwości wywindowania swojego wyniku za pomocą zręcznego planowania, co jest minusem dla bardziej doświadczonych graczy, ale w przypadku grupy docelowej, czyli dzieci i rodziców, sprawdza się naprawdę dobrze. Nikt nie odchodzi od stołu z poczuciem totalnej klęski, a dość krótki czas rozgrywki (maksymalnie do 30 minut w pełnym składzie) zachęca do rozegrania kolejnych partii.

To wymarzony tytuł dla tych wszystkich, którzy nie lubią w grach negatywnej interakcji. Prawda jest taka, że w Chatce piernika nie można sobie bezpośrednio szkodzić, a jedynie podbierać z ogólnej puli karty postaci i karty bonusowe na zasadzie kto pierwszy, ten lepszy. (Jeśli upatrzymy sobie jakąś postać, możemy ją zarezerwować, dzięki czemu żaden inny gracz nie będzie mógł jej złapać).

Samo dokładanie płytek budowlanych do chatki odbywa się zawsze w izolacji od pozostałych graczy, bo każdy od samego początku gry dysponuje zbiorem 15 losowo wybranych kafli. Ta losowa pula kafli budowlanych może być czasem przyczyną lekkiej frustracji, bo jeśli na naszych kaflach nie pojawiają się symbole, których potrzebujemy, żeby złapać upatrzoną ofiarę, to niewiele wskóramy. Zawsze możemy wymienić pierniczki z własnych zasobów w pierniczkowym banku albo zbierać je, przykrywając płytkę z gwiazdką (dżokera), ale to mniej korzystne opcje. 

Proste zasady i przejrzysta mechanika sprawiają, że Chatka z piernika jest naprawdę dobrą grą rodzinną, która zapewni lekką, ale nie banalną, rozrywkę, a przy okazji będzie prawdziwą ucztą dla oczu i… dłoni. 

Kafle budowlane, schody i płytki z gwiazdką są wyjątkowo grube, dzięki czemu wyraźniej widać różnice między poziomami chatki. Żetony pierniczków zachwycają nasyconymi kolorami, a karty postaci przyciągają wzrok bardzo przyjemną kreską.

Jedyne zastrzeżenie, jakie mam odnośnie do wykonania gry, dotyczy ładnej, ale mało funkcjonalnej wypraski. Nie lubię korzystać z dołączonych do gier torebek strunowych, a gotowe wnętrze pudełka nie ma aż tylu przegródek, ile jest rodzajów żetonów i płytek. Dlatego samodzielnie przygotowałam wkładkę, która idealnie mieści się w pudełku na oryginalnej wyprasce, a w czasie gry pełni funkcję banku.

Po wyjęciu płytek graczy robi się miejsce na pojedyncze płytki z gwiazdką.

A na koniec ciekawostka:

Pudełko zdobi rysunkowy portret autora gry (i to w dwóch miejscach!). Na przeciwległym boku dolnej części opakowania mieści się również podobizna samego ilustratora. Fajny pomysł!

TYTUŁ: Chatka z piernika
AUTOR: Phil Walker-Harding
ILUSTRACJE: Andy Elkerton 
WYDAWNICTWO: Rebel
ROK WYDANIA: 2018
WIEK: 8+
LICZBA GRACZY: 2–4
CZAS GRY: 30 minut

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *