Podlasie film – gdzie kręcono zdjęcia do produkcji?

Większość scen do filmu „Podlasie” z 2026 roku zrealizowano w autentycznych wsiach województwa podlaskiego – przede wszystkim w Rybołach, Jałówce, Bielsku Podlaskim i Michałowie. Twórcy postawili na naturalną scenerię, rezygnując ze studyjnych imitacji. W dalszej części artykułu znajdziesz dokładny spis miejsc, które pojawiły się w kadrze.

Gdzie dokładnie kręcono film „Podlasie”?

Produkcja Netflixa z Anną Seniuk i Arturem Barcisiem w rolach głównych wykorzystała kilka charakterystycznych punktów na mapie Podlasia. Ekipa zdjęciowa operowała głównie na terenie powiatu białostockiego, starając się uchwycić surowe piękno tego regionu. W przeciwieństwie do wielu innych filmów, tym razem tytuł nie jest jedynie marketingowym hasłem – zdjęcia rzeczywiście powstawały w miejscowościach, które odzwierciedlają ducha tej części Polski.

Kluczową lokacją okazała się wieś Ryboły, położona w gminie Zabłudów. To niewielka miejscowość, licząca według danych z 2021 roku niewiele ponad 350 mieszkańców. Filmowcy wykorzystali jej autentyczną zabudowę i niepowtarzalny nastrój. Charakterystycznym punktem, który bez trudu rozpoznasz na ekranie, jest biała cerkiew z miętowymi kopułami. Jadąc dalej przez Ryboły, mija się również drewnianą niebieską cerkiew na cmentarzu oraz prawosławną kapliczkę w części miejscowości bliższej Rzepnikom – to właśnie przy niej nagrywano kilka istotnych scen.

Kolejnym ważnym miejscem jest Jałówka, wieś w gminie Michałowo, położona zaledwie kilometr od granicy z Białorusią. To tam znajdują się ruiny kościoła św. Antoniego, które posłużyły jako tło dla sceny otwierającej film. Widzowie zobaczą na ekranie zaimprowizowany ołtarz, przy którym miał odbyć się ślub głównych bohaterów. Sam kościół został zniszczony w czasie wojny i nigdy go nie odbudowano, dlatego obraz zniszczonych murów niesie ze sobą dodatkowy, symboliczny ładunek.

Bielsk Podlaski i Michałowo

Oprócz Rybołów i Jałówki, zdjęcia powstawały także w Bielsku Podlaskim – mieście o wielowiekowej historii, które często staje się filmowym planem. Informacje zawarte w napisach końcowych filmu potwierdzają, że ekipa gościła również w Michałowie. Ta miejscowość, podobnie jak wiele innych w tej okolicy, odznacza się unikalną atmosferą pogranicza i wielokulturowym dziedzictwem.

Rzepniki i zagadka kręgów w polu

Widzom zapadły w pamięć szczególnie tajemnicze sceny z kręgami w polu, a ekipa zrealizowała je właśnie w Rzepnikach. To niewielka wieś sąsiadująca z Rybołami, której pejzaż wpisał się w lekko absurdalny humor produkcji. Same ujęcia wywołały sporo komentarzy w sieci, ponieważ stanowią jeden z nielicznych momentów, gdzie fabuła wkracza na granicę surrealizmu.

Filmowe Podlasie rozciąga się od ruin kościoła w Jałówce, przez cerkwie w Rybołach, aż po pola pod Rzepnikami – każda lokacja opowiada własną historię.

Porównanie z poprzednią częścią „Nic na siłę”

„Podlasie” stanowi bezpośrednią kontynuację produkcji „Nic na siłę” z 2024 roku. Pierwsza część skupiała się na postaci Oliwii i jej przeprowadzce z miasta na wieś, aby ratować gospodarstwo babci Haliny. Twórcy pierwszej odsłony wybrali nieco inne lokacje – przede wszystkim Kaniuki, Ciełuszki, Wiznę i Krynki.

W obu filmach widać jednak to samo założenie: pokazać malownicze rozlewiska Narwi, drewniane domy z kolorowymi okiennicami i autentyczną podlaską architekturę. Zmiana miejscówek pomiędzy częścią pierwszą a drugą wynikała prawdopodobnie z chęci pokazania widzom większego kawałka regionu. Produkcja z 2026 roku sięgnęła głębiej w głąb Podlasia, kierując się bardziej na południowy wschód od Białegostoku, tam gdzie dominuje prawosławny krajobraz kulturowy.

Jakie inne obszary warto odwiedzić, kierując się śladami filmu?

Sama wizyta w miejscach, gdzie kręcono „Podlasie”, może być początkiem dłuższej wyprawy. Obszar pomiędzy Zabłudowem a Bielskiem Podlaskim oferuje znacznie więcej niż tylko filmowe kadry. Wiosną, kiedy Narew wylewa, teren ten przeistacza się w przestrzeń przypominającą naturalną deltę rzeczną pośród łąk. Nad wodą spotkasz czajki, rycyki i dubelty – okolica jest rajem dla ornitologów.

Rzeka wije się przez miejscowości takie jak Narew, Ancuty, Kaczały czy Ciełuszki. Każda z nich ma silne związki z tradycją prawosławną – co krok natrafisz na kolejne drewniane cerkwie z bogatą historią. Nie sposób pominąć też słynnego szlaku Krainy Otwartych Okiennic, gdzie dominują wsie Trześcianka, Soce i Puchły. Drewniane domy ze zdobionymi okiennicami przyciągają fotografów z całego kraju.

W samych Kaniukach, gdzie powstawały zdjęcia do pierwszej części cyklu, domy ciągną się wzdłuż brzegu Narwi – część z nich stoi dosłownie pomiędzy jezdnią a rzeką. Na początku wsi znajduje się Izba Twórcza Włodzimierza Naumiuka, ludowego rzeźbiarza, którego stylizowana na tradycyjną architekturę posesja pojawia się w tle kadrów. Rzeźby artysty są zresztą elementem fabuły obu produkcji.

Lokacje z „Podlasia” to gotowy plan podróży – od Rybołów przez Jałówkę, aż po rozlewiska Narwi i drewniane cerkwie rozrzucone między polami.

Czy film wiernie oddaje charakter regionu?

W sieci nie brakuje głosów krytycznych wobec sposobu, w jaki „Podlasie” przedstawia mieszkańców wsi oraz gwarę, którą się posługują. Część komentujących uznała, że produkcja powiela karykaturalny wizerunek, sprowadzając lokalną społeczność do zbioru stereotypów. Z kolei fani lżejszego kina doceniają przede wszystkim Autentyzm krajobrazów i zdjęcia przyrody.

Filmowcy dołożyli starań, by sceneria była jak najprawdziwsza, choć nie ustrzegli się pewnych niespójności. Dla osoby znającej region czytelna staje się różnica między tym, co widać w tle, a tym, co mówią i robią bohaterowie. Drewniane chaty, haftowane ręczniki i wiejskie kapliczki tworzą klimat, jednak język postaci nie zawsze współgra z realiami językowymi Podlasia. Mimo to przyroda i architektura mówią własnym głosem i właśnie te elementy okazują się największym atutem produkcji.