Popularny internetowy żart mówi o tym, że maksymalną wiedzę na temat dinozaurów człowiek opanowuje w życiu dwukrotnie: pierwszy raz jako czteroletnie dziecko, drugi – jako rodzic czteroletniego dziecka. I jest w tym żarcie ziarno prawdy. W najbliższej rodzinie mamy 3,5-letniego Victora, który dinozaury uwielbia i mógłby się nimi bawić i mówić o nich bez przerwy. W jego pokoju mieszkają dinozaury różnych rozmiarów i faktur: pluszowe, gumowe, plastikowe, tekturowe. Są na półkach, w szufladach, w książkach, na puzzlach i na ubraniach. Gdyby zależało to od Victora, byłyby dosłownie wszędzie. Kilka razy w miesiącu chłopiec odwiedza z rodzicami park dinozaurów i wciąż cieszy się tym miejscem tak samo jak podczas pierwszej wizyty. Można śmiało powiedzieć, że na punkcie strasznych jaszczurów  ma bzika i wciąż mu mało. Wiem z tajnych źródeł, że pod choinką Victor znajdzie książkę o swoich ulubieńcach pełną znakomitych ilustracji i ciekawostek. Ta książka to Opowiem ci, mamo, co robią dinozaury.

KUDŁATE SZCZĘŚCIE

Opowieść o dinozaurach zaczyna się od Kudłacza – jaskiniowca, który właśnie wybiera się na polowanie, bo burczy mu w brzuchu niemiłosiernie. Najchętniej schrupałby nóżkę z kurczaka, albo „GRRR…” (podpowiada głodny brzuch) gruszkę. U boku zaprzyjaźnionego karalucha Kudłacz znajduje pokaźnych rozmiarów jajo. Wnosi znalezisko do jaskini i gotuje w bulgocącej wodzie, i w myślach już zajada się ogromnym jajkiem sadzonym z tak dorodnego okazu. Naraz okazuje się, że błękitne jajo pod wpływem wysokiej temperatury zamienia się w kapsułę do podróży w czasie. Kudłacz i karaluch wchodzą na pokład zwabieni chrupiącą marchewką i przenoszą się do krainy dinozaurów. Ramię w ramię przemierzają trias, jurę i kredę, by w końcu wylądować w czwartorzędzie, w cieniu palmy, w samym centrum pewnej europejskiej stolicy.

Kudłacz i karaluch przemierzają trias, jurę i kredę w poszukiwaniu dinoprzygód.

Odwiedzając kolejne okresy mezozoiku, Kudłacz i karaluch przyglądają się typowym scenom z życia ówczesnych gatunków. Ale nie stoją bezczynie, wprost przeciwnie. Angażują się w pomoc dinozaurom lub sami o tę pomoc proszą. Zarówno oni, jak i pozostali bohaterowie książki porozumiewają się, jak przystało na pradawne istoty, obrazami. Dzieci mogą więc do woli wymyślać, jak potoczyłaby się rozmowa Kudłacza z teratozaurem, kompsognatem, deinonychem, tarchią czy drakoreksem, a przy tym wynajdywać umieszczone w dymkach przedmioty lub postaci, które autorka misternie ukryła pośród wielu innych szczegółów. Oprócz wyszukiwanek w dymkach zakodowane są także proste zadania matematyczne i wyznania… miłości! 

Kudłacz i deinonych w rozmowie nt. zaginionej marchewki.
Kamptozaur szukający ważki oraz łodziki zamyślone nad matematyczną łamigłówką.
Wyznanie miłości według Clymenii.
MAŁY ATLAS DINOZAURÓW

Pamiętacie Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków? Jeśli tak, to powyższy śródtytuł nie będzie Was dziwił. A nasuwa się ta nazwa w sposób oczywisty, bo Opowiem ci, mamo, co robią dinozaury to ni mniej, ni więcej jak właśnie pełen informacji, ciekawostek i zGADYwanek atlas, w którym obraz i tekst rozłożone są w idealnych proporcjach. Młodzi fani dinozaurów (oraz ich rodzice, dziadkowie, ciocie i wujkowie) dowiedzą się, ile lat ma Ziemia, jak przed kilkuset milionami lat rozmieszczone były kontynenty, i co się działo na powierzchni naszej planety, że dziś odległości między lądami diametralnie różnią się od pierwotnych. Na kolejnych kartach książki czytelnicy poznają „drzewo życia”, charakterystykę dinozaurów (z podziałem na roślino- i mięsożerne, żyjące na lądzie, w wodzie i w powietrzu) oraz rozmaite ciekawostki na ich temat. 

Przykład rozkładówki informacyjnej. Po prawej imponujące drzewo życia.
Przyjazna dla małych czytelników charakterystyka dinozaurów.

 

Zestawienie dinozaurów z obiektami, które dzieci doskonale kojarzą, to ilustratorski strzał w dziesiątkę!

By ułatwić dzieciom utrwalanie czasem skomplikowanych faktów, autorka zadbała o humorystyczne wizualizacje. Dzięki nim już po pierwszej lekturze można w łatwy sposób zapamiętać, że argentynozaur sięgał co najmniej ósmego piętra, amficelias był długości kilku autobusów miejskich, a mikroraptor tak mały, że mógłby schować się za dorodnym arbuzem. W przerwach między poznawaniem kolejnych dinozaurów i towarzyszących im w wodzie, powietrzu i na lądzie gatunków zwierząt autorka zaprasza milusińskich do zabawy w wyszukiwanie różnic oraz w podróż przez podziemny labirynt. Wierni fani talentu Emilii Dziubak odnajdą w nim nie tylko zaginioną marchewkę i drogę do kapsuły, ale też przemyconą ilustrację z bogatego portfolio artystki. 

Widzicie te kłęby dymu? Właśnie w taki sposób będzie buchać para z uruchomionych szarych komórek waszych dzieci.
Podziemny labirynt wciąga jak jedzenie żelków.
Ilustracja z portfolio Emilii Dziubak [źródło: https://emiliaszewczyk.blogspot.com/].
DINOZAURY JAK MALOWANE

Wspomniane już ilustracje zasługują na osobny akapit, bo po pierwsze jest to książka obrazkowa, a po drugie – książka z obłędną szatą graficzną. Emilia Dziubak zadbała o różnorodność treści i barw, dzięki czemu rozkładówki informacyjne (z jasnym tłem) są przejrzyste i łatwe do przyswojenia, interaktywne – wciągające w zabawę, a te, na których poznajemy charakterystyczne dla danych okresów dinozaury, są malarskie i klimatyczne. Całość łączy postać Kudłacza i karalucha, czytelny krój pisma oraz nieodłączny w dedykowanych dzieciom ilustracjach Emilii Dziubak humor. Ta mikstura sprawia, że kolejna część serii „Opowiem ci, mamo” nie jest typowo chłopięcym (jak większość publikacji o dinozaurach), ale uniwersalnym i atrakcyjnym dla każdej grupy wiekowej tytułem: począwszy od maluchów, a na dużych dzieciach skończywszy. Testowano na niespełna dwulatku, 4,5-latce i przedstawicielach pamiętających epokę budek telefonicznych, czarno-białych telewizorów i wody sodowej z syfonu. Wszyscy przyznali książce 5/5 gwiazdek. 

Dinopedia w najlepszym wydaniu!

Do tej pory nakładem wydawnictwa Nasza Księgarnia ukazały się następujące tytuły serii „Opowiem ci, mamo”:

  1. Opowiem ci, mamo, co robią dinozaury
  2. Opowiem ci, mamo, co robią pociągi
  3. Opowiem ci, mamo, co robią statki
  4. Opowiem ci, mamo, co robią narzędzia
  5. Opowiem ci, mamo, co robią koty
  6. Opowiem ci, mamo, co robią samoloty
  7. Opowiem ci, mamo, skąd się bierze miód
  8. Opowiem ci, mamo, co robią auta
  9. Opowiem ci, mamo, co robią żaby
  10. Opowiem ci, mamo, co robią pająki
  11. Opowiem ci, mamo, co robią mrówki
Nasza domowa trylogia z serii „Opowiem ci, mamo” – a jakie tytuły kryją się w waszych biblioteczkach?

TYTUŁ: „Opowiem ci, mamo, co robią dinozaury”
TEKST: Emilia Dziubak
ILUSTRACJE: Emilia Dziubak
LICZBA STRON: 28
OPRAWA: książka całokartonowa
FORMAT: 20 × 28 cm
WIEK: 2+
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

One thought on “Książka ze strasznymi jaszczurami – „Opowiem ci, mamo, co robią dinozaury” Emilia Dziubak”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *